ÂBAD
Tiryâkı nûş edip, şerbet-i canı verip,
Mânâ ufkunda durup, izledim usulca.
Her seher vaktinde doğar bu nûr-ı nefes;
Ruhunda hissedersin, beni sarsınca!
Adımı Yük Yapmadım
Ben dünyaya gürültüyle gelmedim anne,
Sessizce düştüm avucuna.
Ağlamayı bile öğrenmeden
Susmayı ezberledim.
AĞLAMAK GİBİYDİ
Bir sözün kaldı dudağımda,
Söylesem... kırılırdım.
Bir dua gibi sustum ben,
İçime çekildim, yandım.
Akıl Hastanesi’nin Beşinci Katı
Akıl hastanesinin
5 ci katında,
yıllarca yatan birini gördüm.
Divâne mi?
Eyy!! Rahmetine sığındığım.
Şu yalan dünyada, af dileyen kullarını.
El açmış, yalvaran çocuklar hürmetine.
Dermansız dertlerimize , sen derman ver ALLAHIM .
ALLAH SANA YETER,
O NE GÜZEL VEKİLDİR – I
Çok deme derdini, kuşan şükr ü sabrı,
Fânî yükler geçer, kalmaz dünya kahrı,
Yönel Hakk’a gönlün, bırak her bir vehmi,
ALLAH SANA YETER,
O NE GÜZEL VEKİLDİR – II
Terk eyle hevâyı, yönel Hakk’ın dergâhına,
Fânî heves düşmez kalbinin sevdâsına,
Bir zerre aczinle var Rahmân’ın rahına,
An Gibi
Sen benim sessizliğimde saklı bir rüzgârsın,
Pencere aralıklarında dolaşan,
Her esintide hatırlanır yüzün.
Anlamadım
Ömür dediğiniz nedir?
Bir bakışta gider, izsiz
Say bir adım, say bir nefes
Uçtu gitti, anlamadım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!