Aynalarda ki bana bakan bakışlar kimin
O gülümsediği zaman dünyama bahar gelir, kalbinin odacıklarında şenlik havası olurdu
O şimdi gülümsemiyor. Kalbimin odacılarından hisse alan kişi, kalbimi çöplüğe dönüştürdü
Bu odalarında birinde taht kuran ve beni çöplük odaya zincire vuran kimdi
Kalbimde ki en ücra köşelerinde filizlenen papatyalar koparıldı. O şimdi yeni yönetime hazır
Bir damla suya muhtaç olarak paslanmış prangalarımla birlikte ınkılab bekliyorum
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta