MUAMMA
Ben,
Kördüğüm olmuş zamanın
Çetrefil yollarında
Hilkat garibesi
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




İnsan muamma falan değildir,kul olmak için yaradılmış bir varlıktır.Nefistir ona yön veren.ona uyarak ya üstün vasıflı bir insan olur,yada hayvandan aşağılık bir varlık..Anlamlı şiirinizi kutlarım.
anlam dolu ve çok güzel di.
tebrikler ve de saygılar........halilşakir
Yaradılanın en şereflisi insan iken en karmaşası da insan evet..
Ellerinize sağlık sn. Halil Manuş, güzel bir şiirdi, tebrikler
Değil mi ki,
Ben bir insanım
Öyle ise;
Büsbütün muammayım…
Yaradılış sırrıyla bakıldığında insan, varlıkların en güzelidir; iki yol: âlâyı illiyyin, esfele sefilîn... Şiiriniz, anlamlı ve güzel; tebrikler... 10 puan +ant. Sevgiyle kalın...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta