Gönül kırıp geçeni, bir büyük hesap bekler,
Sanma ki unutulur, deftere geçer ekler.
Mazlumun ahı bir gün, gökleri yere çeker;
Her kötülük sonunda, sahibine kalacak.
Zulümle âbad olan, bir gün olur kahr olur,
Tatlı sandığın diller, döner de zehr olur.
Hakikat seli gelir, saraylar nehr olur;
Her kötülük sonunda, sahibine kalacak.
Kazdığın o kuyuya, kendi ayağın kayar,
Gecenin karanlığı, gizli işini yayar.
İlahi o terazi, ince ince hep sayar;
Her kötülük sonunda, sahibine kalacak.
Ektiğin her bir tohum, kendi bağında biter,
Bugün gülen o yüzler, yarın kapıda titrer.
Dünyanın adaleti, bir nefeslikmiş meğer;
Her kötülük sonunda, sahibine kalacak.
Kimi malına güvendi, kimi boş şanına,
Zannetme ki yapanın, kalır bu yanına.
Vicdan denen o ayna, dokunur canına;
Her kötülük sonunda, sahibine kalacak.
Ne kadar kaçsan bile, gölgen peşinden gelir,
Yıktığın her bir yuva, bir gün başına devrilir.
Sabrın sonu selamet, hak yerini hep bulur;
Her kötülük sonunda, sahibine kalacak.
Ve son gün gelince, o acı gerçek,
Anlarsın hatanı, boyun bükecek.
Elinle ektiğin, önünde bitecek;
Her kötülük döner, sahibine kalacak.
Kayıt Tarihi : 14.03.2026 13:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!