Hayat sana borçlu değil, adalet bekleme boşuna.
Kimse sevgiyi sunmaz, bakmaz gözünün yaşına.
Düştüğün yerde ağla, feryat et istersen dağa taşa;
Kimse gelip kaldırmaz, kalırsın tek başına.
Kendi ellerinle doğrulacaksın o çamurdan,
Kendi üstünü kendin temizleyeceksin o kirden, tozdan.
Vazgeç artık o körü körüne inandığın candan,
İzin verme, vurmasınlar seni hep aynı niyetten.
Bu dünyada merhamet, sadece hak edene helaldir.
Hak etmeyene verilen her duygu, kendine vebaldir.
Gözünü aç da bir bak, etrafın sahte dillerle doludur
Zor günde yükü sırtlayan, işte o dostun şahıdır.
Sana "seviyorum" diyenlerin süslü laflarından geç,
Sözü değil, seninle ateşe yürüyen o kalbi seç.
Gerisi sadece bir oyundur, dilde boş bir hecedir;
Ve kelimeler, bu dünyadaki en ucuz bilmecedir.
Kayıt Tarihi : 10.11.2026 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!