Kütüphane mi devirdin, ne bu taşlama
Ey kendini beğenmiş, sazı sen mi çaldın
Kaç tırnağın var, işin gücün tırmalama
Kuş sanıyordum seni, oysa kedi çıktın.
Yirmi dokuz harf,vardır rakamlar sayısız
Çark aynı çark, dönen aynı, onlar sınırsız
Geri kalana diyorsun kopyacı hırsız
Kim kimdir yaz da bilelim, kimlere çattın.
Şakşakçılar olmasa kim takardı seni
Sallayan çok olur mızmızın beşiğini
Bilen bilir seni, sen bilmezsin kendini
Pis suda balık yok oltayı boşa attın.
Sözde yer sahibi meramın zehir kusar
Gözünü hırs bürümüş, kalemin kin yazar
İşin budur senin, ellerin mezar kazar
Arkanda ne bıraktın, önüne ne kattın.
Yazılan içe değil, dışarıdakine
İçeridekiler zaten dengi dengine
Tren aynı istasyon kapalı bekleyene
Sesi çıkan her kim varsa vagondan attın.
Söylenen yalanlar gerçeğe yenilecek
Çember içindekiler haklısın diyecek
Gerçek yalan bilmez, rüzgar olup esecek
Bizler bülbül sanırdık seni, karga çıktın.
.
Mustafa Yaman 2
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 12:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!