MISRALAR AĞLIYOR
Gök kubbe küskün
Martılar ağlıyor şehrimiz üzgün
Hep gidişler üzerine yazılıyor hikâyeler
Birikmiş acılar acı dolu sayfalar
Kâğıtlar üzerine kanıyor yaralar
Gökyüzü sus pus
Gözyaşları sessizliğin arkasında
Bekliyor pusuya yatarcasına
Bir sebep lazım sanki ağlamaya bir sebep
Ve gecenin sessizliği vuruyor kalpleri
Bulutlar yağıyor gözler ağlıyor
Ardından tüm İstanbul ağlıyor
Haddinden fazla değer biçilen kalpler
Tüm bunlardan habersiz gidişlerin ardından
Belki de mutlu, belki de kahkahalar atıyor
Çiçekler küskün
Mevsimler değişmiyor bahar üzgün
Baharı müjdelemiyor artık cemreler
Hep bitişler üzerine şiirler yazılıyor
Ve her şiirde bir mektup sahibini arıyor
Yüzler asık gül ezgisi kimseye yakışmıyor
Gamzeler tutkulu yanaklarda
Yok yarınlara dair umutlar
Plansız yaşanıyor artık hayatlar
Ziyansız gelecek aranıyor
Yıllanıp yaşlanmayan anılar
Aldatmaya meyilsiz sevdalar
Çocuksu tebessümler aranıyor
Kiminin gözü yolda kiminin kulağı kapıda
Fallara bakılıyor fincanlarda kâğıtlarda
Ne yapılsa olmuyor her biri çaresizlik örneği aslında
Gök kubbe küskün
Kuşlar ağlıyor şehrimiz üzgün
Koca şehir üstümüze yağıyor
Kâğıt kaleme dargın
Bir cümlede olsa mutluluk istiyor
Sözler yitik anlamsız kalıyor
Ve her şiirde mısralar hüngür hüngür ağlıyor
11.05.2010
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!