yokluğunu, ve seni görmeyişlerimi sivriltip,
gözlerimde ki, boşluğuna saplıyorum seni,
gözlerim kan çanağı,
gözlerim, kırmızı bir çanakta kan,
gel, nefes alarak yaşamak değil derdim,
gülüşünün ağarlığıyla,
insin kepengi göz bebeklerimin.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta