Miskal Şiiri - Serdar Tunçluer

Bir miskal kin kaç gram, tart ve al sen öfkeni,
Bilmeyip, şaşar tartın, ya sen hakta kalırsan,
Haşa demem, sen sen ol, hiç arama hakkını,
Bir miskallik hakkını , ölç ve al sen hakkını,

Helal etti hakkını, Allah'ın rızasına,
Allah'tan bildi her şey, bıraktı rızasına,
Gün oldu karşılaştı, bir katre bu dünyada,
Tesadüf bu çarpıştı, bir dede'den ademe,

Düştü adem aniden, başıda vurdu yere,
Kan revandı her yanı, aktı kanı boş yere,
Tuttular kaldırdılar, bir araba çağırıp,
Götürüp bir hekime naçarı arz ettiler,

Adını sordu hekim, kim bile ki adını,
Hem adı hem soyadı mahfuzunda buldular,
Şaşırdı vuran adem, baktı ki kaza bu ya,
Hakkı vardı üstünde, çarptığı o ademde,

Aradan kırk yıl geçmiş, unutmuş o ademi,
Helal etmiş hakkını, bilerek rızasını,
Allah bu ya kazadır, işte böyle tesadüf,
Sıra geldi hakkının hesabı sırasına,

Günler geçti aradan, adem hala uyanmaz,
Hakkın geçti sırası, çarpışanı tanımaz,
Gün oldu çağırdılar ademi uyardılar,
Dediler ki uyandı, şifayı buldurdular,

Kapıdan girdi adem, selamı sundu hemen,
Dedi bu bir tesadüf, kendini sundu hemen,
Dedi ki siz'miydiniz, Ey kadiri Mevlam Hu,
Hak tartısı şimdi sende, miskalle tarttır Hu,

Söyledi hasta adem, nedir ki benim hakkım,
Kırk yılda olsa bile, dünyada aldı Hakkın,
Dediki diğer adem, bunada şükür adem,
Ya sen olup ölseydin, nasıl öderdim hakkın.