Sen aşkın menzilinde hızla yol alırken,
Ben hava kaçıran zeplin gibi dolanıyorum fezada.
Düştü, düşecek insanlığım, göğün yüzsüzlüğü karşısında.
Ham maddeme söyledim; bulunmayak bundan sonra!
Ben baştan sarmaya başlamışken kırıklıkları,
Sen parçalanmış bir vazo gibi tutkallanırsın başkasına.
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta