Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kendine bir çeki düzen versene!
Bu hallerin güzel değil, hiç değil
Üzüyorsun dostum bunu görsene
Ağzını tut bu o kadar güç değil

Dostlarına ne çok kızar, gülersin

Kim ne derse desin algıya kanma
Hakk’ın yanında yer alanlarla ol!
Düşman içimizde, uzaktır sanma!
Her an teyakkuzda olanlarla ol!

Kendine dön gencim!

Çeteler,mafyalar muzak kurdular
Senin geçeceğin yolda durdular
Esrarla, içkiyle seni vurdular
Onlara uyarak aştın bendini

Kalem sustu!

Bu günler ne oldu bana
İlham bitti, kalem sustu
Yazıyordum yana, yana
Ben susunca âlem sustu

Kalk otur talimi!

Kibirle ben kimim diye söyledi
Sanki çalışanlar, uşağı imiş
Kalk otur talimi icat eyledi
Bu asırda Mısır yavşağı imiş

Kalmadı artık!


Bitti bende hevesler, tekleyince nefesler
Söyleyip coşmuyorum sözüm kalmadı artık
Dünya gafil insanı işte böyle kafesler

Kalmadı gönüllerde vicdandan bir kırıntı
İnsan diye görünen, bir kalıptır öz değil
Kalbleri taş kesilen, güler yüzlü göründü
O gülüş sahte gülüş, bir maskedir yüz değil

Feryat ayyuka çıktı gök kubbede çınlıyor

Kadir gecesi münasebetiyle

Ramazan ayını vesile kılıp
Güzel bir rabıta kurduk çok şükür!
Allah’a yönelip Rahmetin bilip
Af ve mağfireti sorduk çok şükür!

Ahir zaman çağıdır dünyanın şu deminde
Ölüm bile düşlenmiş hayatta kâr kalmamış
Sahibi yok mazlumun babasız yetimin de
Vatanından dışlanmış gidecek yer kalmamış

Doğru yazmıyor artık, hırsız olmuş kalem de

Kafir analizi!

Şaşırdım ediyorken bir kafiri analiz
Hem dinsizdir hem densiz tuhaf olan şey budur!
Manen, maddeden ölü fayda vermez diyaliz!
Hem ruhsuzdur hem cansız tuhaf olan şey budur!