Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bilmez!

Canı sıkıldıkça, günah işliyor!
Ruhuna verdiği ziyanı bilmez
Televizyon ile güne başlıyor!
Fitneyi, fesadı yayanı bilmez!

Gece yarısında sular kararıp
Yalnız kaldığında beni hatırla!
Kulağın çınlayıp yüzün sararıp
Gözün dolduğunda beni hatırla!

Küllerde saklanır tutuşacak kor

Ne partizan ne bir yere üyeyim
Bir göçmenim, yurt dışında yaşarım
Neye “evet”, neye “hayır” diyeyim?
Bir seçmenim, demezseniz şaşarım!

Makam-mevki, şan-şöhrete gözüm yok

Kömür yüreğimi ateşe verip
Yelde savur beni, kül ben olayım
Bir mecnun misali yollara serip
Çölde kavur beni del’ ben olayım

Gözümün içine bakmazsan eğer

İrtifası kalmamış bazı kalem tutanlar!
Her konuya karışan mahlukata dönüşmüş!
Erdem,fazilet, edep hayayı unutanlar
Çirkeflikte yarışan mahlukata dönüşmüş!

Öyle bir yazışma ki: ne tartışmaya benzer! ,

Bazıları ve bazı haller!

Her şeyin bu dünyada özgül ağırlığı var
Hafif bir şey bulunmaz cahilin başı gibi
Anlayışı kıt olur sanki sağırlığı var!
Birçok şeyi tanımaz gözleri şaşı gibi

Bazı Fırıldaklar!

Bazı fırıldaklar öyle bir mal ya!
Söverek gündemde kalmak istiyor
Ağzından dilinden akarken salya
Önüne gelene dalmak istiyor!

Horoz, baykuş karganın doğaldır ötmeleri
Uğursuzluk değildir böyle saymak hurafe!
Tavşan, kara kedinin önünden gitmeleri
Mümkündür, yolculuktan dönüp caymak hurafe!

Kendine has ve özgün adedi var her yöre

Rahmansın Rahimsin keremin boldur
Bizi beratını alanlardan kıl!
Gönlümüzü iman aşkıyla doldur
Habibine ümmet olanlardan kıl!

Dünyada Müslümanlar inim inim inlerken
Elini vicdanına koyanlar beri gelsin!
Dehşeti seyrederken, feryatları dinlerken!
Vicdanının sesini duyanlar beri gelsin!

Akla, izana ziyan insan insanı yakar!