Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Eşeğin işini öküz alınca
Dünya altüst olmuş bundan ötürü
Öküz, cahil kalmış işe dalınca
Sanki hep işleri almış götürü

İthal boğa gelmiş kapanmış hara

Enisan ta kilitza enisan ta çayira
Asemune metesas, to merak kolizime
Ey kidi ta beziya borbatun sa bayira
Plestiya istibağo kabiyos cilizime
Ntemofa ta raşiya ey kidi kriyo nero
Azahances nto binum eteroyen etero

En ufak sarsıntıda CAM gibi kırılan dost!
Her hava şartlarında ÇAM gibi direnen ol!

Ozan Mikdadi

Çok uzadı bu zırıltı
Bazısının garazı var
Yükselince bir gürltü
Yüzde doksan arazi var

Yürü bana gayda çalma

Ağaç yaşken eğilir öyle demiş atalar
Bunun geçerliliği maşrıktan garba olur
Elbet karşına çıkar işlediğin hatalar
Eğmezsen seni eğer, büyür de zorba olur

Hiçbir şey yapamazsan tabiatı alıştır

Çıkışı yok bir yola nasıl düştün ey gönül
Kanadını kırdılar, uçmaya mecalin yok
Geri dönüşün de yok neden şaştın ey gönül!
Girdin bir labirente, kaçmaya mecalin yok

Arap saçına dönen, gizemler çözülür mü

Kardeş olmak yetse idi
Habil, Kabil vuruşmazdı!
Eğer fayda etse idi
Aileler karışmazdı!

Dinde kardeş olun dedi!

Yaşını yazıyor on sekiz yirmi!
Hem yüksek okuldan diploması var
İşçinin statüsü patronla bir mi?
Ben patronum derken diplomasi var!

Patrondur çalışır kendi işinde

El aleme yediğini
Mutfakta ne ettiğini
Resmederek peteğini
Balım diyor, yerim diyor!

Ah ne tatlı ah ne şeker!

Kuru yaprağa dönen, gönlüme fermanım yok
Dağ tepeyi aşarak aştığı göl hayırsız
Kendimi koruyacak, takatim dermanım yok
Bunca yeşillik varken düştüğü çöl hayırsız

Küçücük bir bardakta fırtına estirilmez