Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsan Türü!

Akıl mantık ermez insan türüne
Öfkeyi yutan var, saldıran da var!
Herkesi bir tutma körü körüne
Sebepsiz çatan var çıldıran da var!

Dünya parmak uçunda, kalmadı yakın, uzak
Aklarsan neler neler çatarsın bu âlemde!
Akıllıyım sanırken her bir tuş ayrı tuzak!
Tıklarsan nice derde batarsın bu âlemde!

Bir virüs tebrik edip der ödülünü seyret

Bilgiye çok yakınken öğrenmemek ne acı.
Düşünceler dağınık, “zekamız” bile yapay!
Çalışıp, gelişmektir cehaletin ilacı
Uyuşuk oluverdik “bekamız” bile yapay!

Hayal âlemindedir gerçeği yaşamıyor
Vaziyeti bozukken haline şaşamıyor
Taklitçi, şaklabandır kendini aşamıyor
Meşgalesi internet dizi, video, filim

İpi kimin elinde?

İsmine cismine resmine bakma
Susanların ipi kimin elinde?
Mazharı yalandır gayreti çakma
Pusanların ipi kimin elinde?

Boş kafa, taş kafa, olduğu kesin
Her şeye davetsiz karışıp durur!
Fevkinde ilmi var sanır herkesin
Bilmez ki kiminle yarışıp durur!

İş ehline verilmezse!

Herkesin bir meziyeti kabiliyeti vardır
İstidada göre tevdi etmeli emaneti!
Bilmediği işe talip olanlar sahtekardır
Emaneti zayi etmek kıyamet alameti!

İşin cabası!

Çakal sürüleri kaçan kaçana
Peşine tükürmek işin cabası!
Bizi taciz edip ateş açana!
Leşine tükürmek işin cabası!

İşin en acayibi!

Rehbersiz şu mülhitler dini kimden alışır
Sünneti inkar edip öne geçer zındıklar!
Dinimizin içini boşaltmaya çalışır
İslam’a kesintisiz savaş açar zındıklar!

İşin Hakikatı ( ÖĞÜT )


Acıtıyor içimi hal-i pür melâlimiz
Kimse hâlini yermez, işin hakikatı bu!
Karışmış birbirine haram ve helâlimiz