Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gözlerim nemlenir yok olur ferah
Memleket aklıma vurduğu zaman
Derin nefes alıp çekerim bir ah
Neredeyse kalbim durduğu zaman

Gurbeti gönlünde yaşayan bilir

Gurbetin içinde gurbet var!

Gurbetin içinde öyle bir gurbet
Surdur ki aşılmaz, asla aşılmaz!
Her şeyin bitmişken gel de sen harp et
Zordur ki şaşılmaz, buna şaşılmaz!

Bir şahısta eğer ar, hayâ yoksa
Gerisi önemsiz çatsın da dursun!
Sözlerinin kimi gerçek de çıksa
İnananı olmaz katsın da dursun!

Gurbet acılıarı!

Hasretten yandı canım şu gurbetin yüzünden
Zorluklara direndim çöküverdim hüzünden
Gurbeti terk etsen de kimse gelmez izinden
Acımı hicranımı yüreğimde gizledim

Gurbette ben yıllar yılı kaldım da ne sağladım
Yıllar yılı hasret ile söyledim ve çağladım
Kaldım da söyledim durdum ağladım hep ağladım
Ne sağladım ve çağladım hep ağladım gülmedim

Hiç istemem heves de yok pulunu parasını

Onmayan derdime derman ararken
Zehri ilaç diye aldım habersiz!
Gizemli şeylere kafa yorarken
Gerçeklere gafil kaldım habersiz!

Vaktimi boş yere heder etmişim!

Hacım (öğüt)

Nefesini alıp verip solursun,
Yaşıyorsun, şükreden kul ol hacım!
Nefes aldın veremezsen ölürsün,
Düşünceye, tefekküre dal hacım!

İslam dini, fitneyi şiddetle yasakladı
Fitneye çanak tutmak yasaktır haddi aşma!
Mücrimdir görevini her kim ki savsakladı
Gaflet içinde yatmak yasaktır haddi aşma!

Fitneye sebep olan fiiller varsa kaybet

Haddini aşanlar!

Çok ileri gidiyor azıp yoldan sapanlar
Bütün imkânlarıyla dinsizliği yayarlar
Özgürlüğe sığınır ukalalık yapanlar
Bunu kendilerine üstelik hak sayarlar

Bir ömür yaşarsın ışık hızıyla
Durgunluğu düşün haddini aşma!
Tanışırsın nice ağrı, sızıyla
Yorgunluğu düşün haddini aşma!