Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kur’anı doğru öğretin!

Ne okuyan anlar ne de dinleyen!
Kitabından bihaber mi yetişsin?
Meşhur olup çıkar; güzel inleyen
Hitabından bihaber mi yetişsin?

Kur’an ne diyor?

Fatiha’yı en az günde kırk kere
Okuyorsan söyle sana ne diyor?
Ağzını hiç eğip bükme boş yere
Şakıyorsan söyle sana ne diyor?

Kurban karşıtlarına!

Bizi ayakta tutan, manevi her terime
Sürekli saldırarak bitirtmek istiyorlar!
İslami değerlere hem Kur’anı Kerime
Dil sarkıp ilgimizi yitirtmek istiyorlar!

Küresel çetenin beslemeleri
Hareket halinde azıp dururlar!
Muhatap bulmuyor seslemeleri
Helâ duvarına yazıp dururlar!

Kurt kaptı öküzleri!

Ayet ile sabittir nankördür insanoğlu!
Gönlünü alamazsın dünyayı versen bile
İyilikten anlamaz tam kördür insanoğlu
Ayakları altına her şeyi sersen bile!

Hele bir gel Kürt kardeşim yanıma
Benimle bir sohbet edecek misin?
Hainleri dürt kardeşim, tanıma
Hala peşlerinden gidecek misin?

Dilerim ki bana kulak vermeni

Hayatta neler, neler çattın ey kuru kafa
Bilir misin sen daha neler çatacağını?
Esamesi okunmaz gam keder hüzün cefa
Tahayyül edemezsin nerde yatacağını!

Ne boşuna halk oldun ne de doğdun kazara!

Derler ki deve kuşu başını kuma sokar
Aslı astarı yoktur kopyala kes yapıştır!

Papağan taklitçidir elin ağzına bakar

O kadar saldırgan o kadar haşin
Virüsten daha çok azan küstahlar!
Ar, edep, hayâ yok yüzleri meşin
Utanmadan ağız bozan küstahlar!

Kusura kalma Kemal!

Hainler itlaf olup kökleri silinecek
Yoktur başka ihtimal, kusura kalma Kemal!
Türk’ün bu dik duruşu dünyada bilinecek
Sen istersen git domal, kusura kalma Kemal!