Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ömrünü harcama özünden ırak
Boşuna üzülüp canını sıkma
Zikzak edenlerin peşini bırak
Ataların kutlu yolundan çıkma

Kendin ol sadece kendinle yarış
Geçmeye çalışma başka insanı
Kalbinde ruhunda ararsan barış
Cevherine yönel, gücünü tanı

Ne güven var ne emanet
Kardeşlik can çekişiyor!
Ne vefa var ne adalet
Bize bu mu yakışıyor

Kar yağdı lapa, lapa kapalı pencereler
Buhar sardı camları kaynıyor tencereler

Ne gelen var ne giden sinem yanıyor sinem
Bu kadar lahanayı niye pişirdi ninem

Katakulli yapanlar!

Düşmanının düşmanına dostum der
Hasım olan başka neden aramaz!
Kılıf bulur demokrasi kastım der
Davası yok başka cümle kuramaz!

Kaybedenler!

Kim yalan söylemeyi, yalanla iş görmeyi
Kendine kâr sayarsa, işte kaybeden odur!
Kopyala kes yapıştır, sever haber vermeyi
Nakleder ne duyarsa, işte kaybeden odur!

Pazarın ortasında ne bir göl var ne nehir
Aklınızdan geçmesin var mı ki böyle şehir

Bataklık arasan çok, ama bulunmaz sazı
Böyle nice muhitte gördüm yüzlerce kazı

Kendimle hasbıhal!

Bırakınız beni kendi halime
Yazdıklarım hasbıhaldir kendimle
Kalemimi aldığımda elime
Dizdiklerim hasbıhaldir kendimle

Kendine bir çeki düzen versene!
Bu hallerin güzel değil, hiç değil
Üzüyorsun dostum bunu görsene
Ağzını tut bu o kadar güç değil

Dostlarına ne çok kızar, gülersin

Kim ne derse desin algıya kanma
Hakk’ın yanında yer alanlarla ol!
Düşman içimizde, uzaktır sanma!
Her an teyakkuzda olanlarla ol!