Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Uzak dur oğul!

Dengeli olana birdir her zemin
Yoldan kayanlardan uzak dur oğul!
İki kez sokturmaz kendine mümin
Yılan çıyanlardan uzak dur oğul!

Nanköre keder verir sevinilecek şeyler
Her gün kantara çıkıp “kilo”suna üzülür!
“Yarenlerime karşı çok mahcup oldum” söyler
Tertip edemediği “balo”suna üzülür!

Derdi şu ki dostları onu aramayacak

Değişti ahlakımız, bozuldu düzenimiz
Tövbe edip Hak yola girmemiz vacip oldu!
Çok azdır yüreğiyle hissedip sezenimiz
Şu bozuk halimizi görmemiz vacip oldu!

Kabeden başka yöne çevrilince yüzümüz

Kupkuru ekmeği, bulsaydık eğer
Sarıp da giderdik dağa uşağum
Tuzlu kokmuş peynir en büyük değer
Dürüp de giderdik bağa uşağum

Çalışıp dururduk vermeden mola

Vatan Bayrak aşkı!

Dünyaya örnektir dik duruşuyla
Ne eğilir ne diz çöker Mehmetçik!
Yılanları ezer her vuruşuyla!
Bir dağdan bir dağa seker Mehmetçik!

Her afet anında talancı olan
Hırsızlara vatan emanet olmaz
Algı olsun diye yalancı olan

Vahşi hayvanlar gibi avlayıp pazarlamış
Tarihin sahneleri belleğimizden yitmez
Küstahça, pervasızca rengi için horlamış
Batının insanlığa zulmü saymakla bitmez!

Konfor ve refah için sömürüldü ülkeler

Vakit…..Vezni-aher….



Fark etmeden sinsi, sinsi aniden çaktı geçti
Sinsi, sinsi nehir gibi sessizce aktı geçti

Gönüller kapalı set çekildi set
Varılmıyor çünkü vicdanlar ölü!
Cehreler değişti et döküldü et
Görülmüyor çünkü vicdanlar ölü!

Irmaklar çağlayıp sel olsa bile

Gönlünde güller açan sevgi saçan güzelim
O gülistan yürekte bülbülün ben olayım
El ele tutuşarak gülistanı gezelim
Nice güller içinde bir gülün ben olayım