Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaktın beni yalan ile
Yanmam daha kahrolası!
Yakalandın falan ile...
Kanmam daha kahrolası!

Bundan öte yutar mıyım?

Kaba ve haşin olmak bir insana yakışmaz
Güler yüz, tatlı sözlü olmak yakışır ancak!
Boş işlerin yüzünden kavga etmez çekişmez
Faydasız tartışmayı salmak yakışır ancak!

Kalp kırıcı sözleri söylemekten sakınır

Şunu bil İsmail heccavım heccav!
Bu sanatı bırak yazma mı dersin?
Meramımı yazdım nedir bu cav, cav!
Yılanı çıyanı ezme mi dersin?

Her türlü komplo'yla hile denemiş

Zulmün tahakkümünde inlerken nice canlar
Feryadı, figanları dinlenmiyor ne çare!
Cesetler parçalanıp, akarken onca kanlar
Gözlerimiz birazcık nemlenmiyor ne çare!

Filistin Suriye’de Yemen’de ve Irak’ta

Gördüğün şu yangını ışık sanma meleğim
Üzerine gelirsen yanarsın kelebeğim
Senin mutluluğundur yalnız benim dileğim
Sil gözünün yaşını dünyaya bir daha bak
Yangın ışığı değil kendi ışığını yak!

Varsun deyi kapatamam gözumi
Bura çarşum bura benum pazarum
Kızarurmiş üzum baksa üzumi
Huyum budur zannetma ki azarum

Gözluğumi geturmedum göremem

Göz yaşlarım Fırat Diçle misali
Akar ama denizi yok gölü yok
Yaşlı gözler gözetliyor visali
Bakar ama bir izi yok yolu yok

Sahralarda, denizlerde, göllerde

Hayır’da “hayır” var gördük inandık
Sen uyu bakalım bizse uyandık
Gör nelere kadir şu bizim sandık
Kimse konuşamaz herkes yasaklı!
Herkes yanlış eder kendi hep haklı!

Cehennemi yaşatıyor yakarak canımızı
Yaşatıyor bu günlerde geçmiş her anımızı
Yakarak geçmişi, her dem ağlatır anamızı
Canımızı anımızı anamızı ağlatır

Özledikçe memleketi izledim hep uzaktan

Ne bayır var ne çayır gurbette yaşayurum
Hamsinun teyzesiyle idare edeyurum
Haçan özlerum sizi ağlayup coşayurum
Aluyurum kendumi dişari gideyurum

Ne kemence ne kaval kendum çalamayurum