Okutmadılar, cahil bıraktılar kadını
Kalem versen eline, yazamıyor adını
Hakkını bilmez, çıkaramaz hayat tadını
Cehalete kurban edildi, bizim kadınlar
Köyünü bırakarak, kente geliyor kadın
Eskiden dürüst olanlar, ağaydı beydi
Milletim güç karşısında, boynunu eğdi
Bilmem başımıza gelen, bu bela neydi
Senelerdir bu ülkede, biz neler gördük
Millete söz verildi, tutulmadı sözler
Beni hatırlayıp, gözün ararsa
Eskiyi anınca, kalbin kanarsa
Bulamadığın an, canın yanarsa
Yaşadığın her gün, beni hatırla
Yaşanan o anı, çöpe atarsan
Her gelen sene, diğerinden beter
Yanmayan ocakta, duman mı tüter
Artık bu milletin, çektiği yeter
Böyle gitmez bu düzen, artık yeter
Adalet yok oldu, kırıldı kalem
Bizim için vatan, en güzel yardı
Umutlar yok oldu, elde ne kaldı
Eskiden millette, bir huzur vardı
Yobazlar elinden, bozuldu düzen
Yönetende sefa, millette çile
Düşüne düşüne, derine daldım
Yaşamı bıraktım, kendimi saldım
Kalpteki yarayı, ben senden aldım
Hadi gel sen bana, sevdiğim kadın
Seviyorum derken, kendimi üzdüm
Soyumu sorsan, Kafkas eli oğuz boyundan
Anadolu cennettir, içiverdim suyundan
Ecdadımı sorarsan, Atamızın soyundan
Onca yıl arıyorum, şimdi geldi aklıma
Kahpe felek pusuyu kurdu, durmadan taşlar
Atatürk’ e dil uzatmayın, uludur hastır
Şehide karşı tuttuğunuz, bu nasıl yastır
Atamızı eleştirene, diyorsun destur
Yapılan kötülükler, bir gün sana dönecek
Eski siyasiler kalmadı, artık nerede
Yazdığım mektupları, bir bir alsaydın
Hâl hatırımı sorup, selam yazsaydın
Daha ölmeden, mezarımı kazsaydın
Zalim yarama merhem, bulup gelsene
Garip gönlüm özlemle, hep seni bekler
Umulmaz dertlerim, canımı sıkar
Çileyle harmanlar, toz edip yıkar
Her nereye gitsem, karşıma çıkar
Nerde bir dert varsa, buluyor beni
Kaçtığımı, her anımdan anlıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!