Mi‘râc-ı Dîvâne
Âh yâ Rab, sana meftûn bu dil-i dîvâne,
Nâr-ı aşkınla yanar, düşmüşem efgâne.
Kelâmın şem‘ine pervâne olup erdim,
Harîm-i sırrında mest ü hayrâne.
Mi‘râcı terk eyledim, cennet nedir ey Şâh?
Bir lem‘a-i cemâlin yeter bu bîgâne.
Arş u ferş seyrân etse kanad-ı rûhum,
Sensiz mekân virâne, sensiz zaman efsâne.
Bir “Kün” hitâbın ile varlık bulur âlem,
Ben hiçliğe sığındım, kapında merdâne.
İkrâ nefesinle dirildi kalb-i hâkîm,
Sadrımdan taşar zikrin, coşar peymâne.
Ne tâc u ne taht ister bu fakîr-i dergâh,
Yeter ism-i celâlin düşe cânâne.
Elcikî der ki: Bu dil aşkın ile dirildi,
Mi‘râcım sensin yâ Rab, başka ne bahâne.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 21:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ah Rabbim sana aşık bu divane...!!!
Naziremi de kabul et lütfen
İkâz etmek gerek, dostu, yâranı
Kırmadan yapmalı, gayet dostâne
Ârifin sözleri, ârifçe olur
Galat söz söylemez, söz ârifane
Câhilin ikâzı, damdan düşürür
Nezâketten uzak, çok amiyâne
Marifet göstermiş, mazhar görünür
Böylesine denir, gayet şahane
erdim diyen, hiçbir halta erememiştir...
peki,
bizden de size küçük bir hediye...
.
...
.
ve şimdi;
hiçlik mezhebindeyim,
yurtsuz ve
kimse/sizim…,
.
...
.
ve size kitabımızın önsözü de kapak olsun;
rahman ve rahim olan allahın adıyla…, selam ve ihtiram miracın muhatabı efendimiz ve yol arkadaşlarına olsun… alemlerin bir rabbi vardır ve yaradan, bilinmek isteyeli beri bütün mevcudatın payına düşenleri mütemadiyen t\aksim buyurmaktadır… insanlar da ortaya koydukları hayatları ve kat ettikleri yol tecrübelerinin derinliği ile mütenasip, yaradanlarıyla kesintisiz rabıta halindedirler… ve yol, her bir insan adedincedir… kitapta bu mukaddes t\aksim ile payıma düşen seyahat anlatılmak istenmiştir… seyahatim boyunca hayatımda olan hayatlara teşekkür ederim…
habil siyami polat
sakarya, 26.05.2023
TÜM YORUMLAR (3)