Mezbele Şiiri - Hikmet Nazlı

Hikmet Nazlı
287

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Mezbele

Yeni baştan yıkılıyorum Şermin,
Yapılandırılmaktan usanç duyduğum o günlere ithafen.
Saygı, sevgiyi mi getiriyordu yoksa? Oysa;
Yanılmak, yıkılmaktan acı mıydı sular sakmunyalıyken.
Artarken öylesi mevsimlik melekelerim düpedüz,
Tenzil ediliyordu bir bir; alice mavisi düşlerim.
Uluorta marizlenirken dolguları titrek kalbimin başı,
Kalıyorum doğrusu
Usturuplu öten sakaların natıkalı yörelerinde.
Sakandırık bağlanmış şimdi sakağıma güpegüz.
Bir başıma, behresiz.

Gönenirken kadim dönemler, ötede ilik ilik
Haritamdan silik, kaçkın, hükümsüz
Meskenim mezbelelik.

Şermin yıkılıyorum!
Yerle yeksan olageldi serverlik.
Taksirli çağlarım peşimdeyken her gündüz
Sırtımda çıkınlar acıdan örük
Ve yamalı ceplerimde mendebur korkular var.
Yıkılıyorum yeni baştan Şermin!
Bir başıma, behresiz.
Yanılmakmış, anılmakmış, yanmakmış;
Dümdüz.
Yanım yörem mezbele.

Hikmet Nazlı
Kayıt Tarihi : 20.6.2024 00:00:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!