Mevsimleri yaşıyor gönlüm,
Sonbahardayım şimdi.
İspatlamaya kalmadı gücüm.
Yapraklar gibi sararıp solmuş içim.
Yine de dur bakalım diyorum gönlüm,
Her sonbahar müjdeler kışı ve ilkbaharı.
Bir umut hiç bitmeyen bitmeyecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Her mevsimin tadı ve yeri başka güzelliktedir yaşayan gönüle, gören göze.Oysa siz daha bize göre sonbahara ulaşmadınız.
Her alanda meyve verecek şekilde dante gibi ömrün ortasındasınız.
Şiirin temasıyla ilgili yukarıdaki yorumdan başka şunu demek isterim ki 'gönlüm/gülüm' sözcükleri bir güzellik katmış şiirinize.
Ama sondaki umut veren dizeler yaşama azim ve karalılığını gösterir.İşte bu da başarıya götürür. Gayret edecek ve birkaç sene sonra çok nefis dizelerinizi okuyacağız.
bunu yolu çok okumak ve çok yazmaya çalışmak ve yazdığınızı günlerce okuyup sindirmektir. Sonsuz selamlar hemşehrim...
çok güzeldi....saygılar
güzel şiirdi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta