Mevlüt Harmankaya Şiirleri

65

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Mevlüt Harmankaya

Başarmış, unutmuş kalemim
Öyle ki yazmayı dahi
Boynunu büker çaresiz
Terkedilmiş evler gibi
Ardımdan ağlarmış şiirlerim
Buymuş annelerin dediği...

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

İhtirasım var hakim bey, damladan öte
Bir ılık damla daha düştü kuru yüreğe
Tüm bereketiyle Güneş'in nuruyla Ay'ın
Yeşermeli sonsuzluk huzuru gülizarın

Tek derdim dikenleri olsun batan elime

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

Sen benden bile âlemsin cümlem
Ağladın gülerken cümle âlem
Noktalar damlar, verir elem
Ele veren seni, yazan kalem

Devdin, devrildin, kim yere seren

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

Geçmedi bir türlü tadından damak
İstemiyor başka ilâç dîl-i pak
Altıma tahtlar, başa versen de tâç
Söyle ki doktor bu nasıl bir ilâç

Yâr ki nasıl derdime derman vere

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

Anlatamaz seni yarım kâfiye
Hayat gayet kısa uzun heceler
Nun sakince bekler gelirsin diye
Dört elif miktarı uzar geceler

Cahilim onca harfi ben neyleyim

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

Yalnız dertsizlere neşe verir bahar
Üzülürüm sensiz bir şeye gülersem
Senden gelen ecel olmaz bana ağyar
Üzülürüm başka sebepten ölürsem

Gün ışığı vurur kurumuş bedene

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

Ahvalime tercüman gerek, bir gariptir yokluk
Muhtaç olduğum kudret titrek bir tebessüm yolluk
Ucu kırık bir kalem bana senin kadar hemhal
Olamaz nazarımda buna şahit metruk mahal

Beklemek denen en dar çukur, gayet kalabalık

Devamını Oku
Mevlüt Harmankaya

Güvercinlerle dost soğuk görünmez bir heykel olmak vardı şimdi
Doğrulara despot umut olmasaydı engel günahlar benimdi

Çıkarmadım sesimi muzip sokağa gücenmesin diye poyraz
Alamazdım gölgemi garip korkağa bir nebze gülseydi pervaz

Devamını Oku