hatırlar mısın bir yaz akşamı
metroya birlikte binmiştik
daha ilk durağında
makinist frene bastığında
kollarımız birbirine değmişti
metro tekrar hızlanıp da
gövdelerimizi hafif ayırdığında
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Az, öz, duru, içten. Az malzemeyle çok iş yapabilmek her yiğidin harcı değildir, bence.
Tebriklerimle.
Vasfiye Çetin
tebrikler...
nefis bir anlatım...
sevginiz daim olsun..
selam ve saygılar
hep birbirinizde kalin, umarim, dost..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta