hatırlar mısın bir yaz akşamı
metroya birlikte binmiştik
daha ilk durağında
makinist frene bastığında
kollarımız birbirine değmişti
metro tekrar hızlanıp da
gövdelerimizi hafif ayırdığında
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Az, öz, duru, içten. Az malzemeyle çok iş yapabilmek her yiğidin harcı değildir, bence.
Tebriklerimle.
Vasfiye Çetin
tebrikler...
nefis bir anlatım...
sevginiz daim olsun..
selam ve saygılar
hep birbirinizde kalin, umarim, dost..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta