Havalanmış gider telli turnalar,
Selamımı götür Bitlis iline.
Yüreğimde sönmez bir ataş yanar,
Düşmüşüm gurbetin gaddar eline.
Aman felek, geçit vermez dağların,
İnce bir dumanla başlar bu sızı,
Söndürür ruhunda parlayan yıldızı.
Güler yüzle gelir, gizler hırsızı,
Ciğeri köz eyler, yakar sigara.
Gençliğin baharı döner hazana,
Kar boran kaplamış vadi yolunu
Felek kırmış kanadımı kolumu
Bitlis diye seçtim sağım solumu
Özlem yüreğimde çağladı bugün
Deli gönül konmaz oldu dallara
Ne kulu mülkle tartar, ne günahla sezerim,
Hak katında can aziz, ben bu izi izlerim.
Kulda kusur aramam, aslına hürmetim var,
Zira her bir zerrede, Yaradan’ı özlerim.
Kimi altın kafeste yaşar, ruhen fakir,
Nar-ı aşkla yoğrulmayan sanma ki kâmil olur,
Aşka düçar olanlar, dermanı kendinde bulur.
Dünya fani, içinde her ne varsa yalandır;
Hak yolda olmayan, mahşerde perişan olur.
Gönül nâ-sadık ise bilmez irfan tadını,
Ne kapıyı çalan var, ne halden anlayan bir can,
İçeride bin hüzünle, dışarıda sahte bir handan.
Dert dediğin dilsizdir, ne söyler ne de anlatır,
Sızısı bir ince sızı, kalbi yerinden oynatır.
Kime "dost" dediysek, bir parça ömür götürdü,
Ne yedi iklimde biriken servet kâr eder cana,
Ne sırma kaftanlar merhem olur ruhtaki kana.
Fıtratın ak sütüyle mayan çalındıktan bu yana,
Sığmaz cihana cevherin, sığar bir tek vicdana.
Kimi atlas libas içinde nefsinin kölesi,
Ruhlar âleminde, kader vaktinde,
Kaderim kara deftere yazmışlar.
Bilirim, gülmem hiç ben bu âlemde,
Her günümü binlerce "ah"a yazmışlar.
Gönül dayanmaz zor bir ayrılığa,
Şafakla bükülen yorgun bellerin,
Toprağa can veren nasır ellerin,
Ziyan olan onca uzun yılların,
Neden solduğundan haberin var mı?
Bir buğday tanesi bin ahla büyür,
Seraba koşturur, kandırır bizi;
Nefis ile yok eder gerçek izi.
Zevk-u sefa içinde içirir zehri, ...
Göz boyayıp avutup, kandırır bizi.
Gâhı Şah eyleyip oturtur tahta,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!