Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Ben ölünce örtün örtün beni.
Toprak sımsıkı sarsın gövdemi.
Üşütmesin poyraz yeli,
Bıraksın yerine meltemi.
Ne başımda bir ağaç olsun
Ne de kuş sesi.

Yalnızlığımı denize fısıldadım yüreğim gibi çalkalandı.

Aldırma Şubat'ın kısa oluşuna.
Eksik günlerinde de severim seni...

Olurda bir gün seni sevdiğimden şüphe duyarsan...
Unutma;ben şüphesiz seni sevdim...

Sustuklarımı yazdım şiir dediler.
Sustum...

Bazen ben geri kaldım.
Bazen sen ileri gittin.
Orta yolumuz yokmuş.
Tavşan ile kaplumbağa,
Sanki yarışa tutuşmuş.

"Kalbimin boşluğunu doldurun."
Cümlesinde ki boşluğu dolduran,
Tek kelimemsin sen gönül.

Bağımsızlık gidince,
Yemin ettik seninle.
Kurtulmalı Türk yurdu,
Hep birlikte el ele.

Hatay Dörtyol'da,

Tüm sokak tabelaları tek yön mü bu şehirde.
Dönüp dolaşıp sana çıkıyorum.

Gönlümün bütün kırlangıçları tele dizili,
Gözkyüzüm olan yüzüne bakmak için...