"Sen yok musun sen" dedi.
O da biliyordu yoktum.
Bu çağda var olmak ince düşünen kalbe cezaydı.
Çocuk gibi masumduk aslında,
Büyümekten korkan yanımızla.
Kimseye değmeden yaşıyorduk,
Var ile yok arasında.
Mevsimlerden Eylül'dü.
Aylardan sonBahar.
Ve sen yoksun...
Karmakarışık buralar.
Göğsümde taşırım ay ve yıldızı.
Şerefli bayrağım kandan kırmızı.
Yol açın geliyor Türk'ün yıldızı.
İnlesin sokaklar duysun şu dünya.
Şampiyonluk yakışır bizim çocuklara.
DOĞUMDAN ÖLÜME KADAR SÜRECEK BU YOLCULUĞUMUZDA, SEVGİ VE SAYGI İKRAMIMIZDIR LOYA...
Bütün ara yolların ana yola varmak gibi bir derdi vardır.
Benim de sana...
Bugün bir şey yazmasa kalemim,
Yine şiir sanıp okur musunuz?
Anlar mısınız sessizliğimden?
Beni affedin,özür dilerim.
Yorgundur kalemim!
Baş köşesindeyim gönlümün.
Üstümde masmavi gökyüzü.
Üstümde masmavi deniz.
Uçsuz bucaksız bir evrende kimsesiz.
Kendim kendime konuk olmuşum.
Bu çağ bana uzak.
Yaşı kadarmış insanın yükü.
Uzaklaştığı çocukluğuna sarılışı ondan olsa gerek.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!