Tarihin sınavından geçiyorken insanlık,
Diyemezsin “bize ne?” öfke ile bir anlık.
Nasıl aydınlanacak bu zifiri karanlık,
Taşımazsan üstünde ağır mesuliyeti?
Yeşertelim yeniden kalplerde merhameti.
İşgal ile yıkılmış, viran olmuş yurtları,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta