Dön artık gülüm, yeter bu kadar hasret,
Bu dünyada sensizlik sanki esaret.
Her gece adını söylerim sessizce,
Sensiz geçen ömrüm bana verir zahmet.
Sensiz bu gönlümün yüzü gülmüyor.
Beni acı sözünle küstürdün,
Yüreğime ateşi düşürdün.
Gülüm beni çıra gibi yakıp,
Başımdan dumanları tüttürdün.
Gözyaşları döktüm hep seni seveli,
Üzülmek mi söyle sevmenin bedeli.
Bin parçaya bölüp yok ettin beni
Çektiğim acıların yoktur emsali.
Uzanır sevgiyle sana bu ellerim,
Bu ne görülmemiş tavır, sevgilim,
Yine poyraz yeli gibi esiyorsun.
Yanına boş mu geldim, zannettin elim,
Seni boş geçmem, minnoşum, biliyorsun.
Dün akşam haybeden darıldın sen bana,
Mavi renk gitmesin sonsuz gökyüzünden,
Gülücükler eksilmesin o yüzünden.
Kar yağsa da gülüm, gönül diyarına,
Sıcak bahar eksilmesin o gönlünden.
Akşamın hüznü hiç çökmesin üzerine,
Hep hatıralara bakıyorum,
Her gün, her an yaslı yaşıyorum.
Mazimiz aklıma geldiği gün,
Gidip tenhalarda ağlıyorum.
İçimden isyanlar ediyorum,
Ellerin sıcacık, pamuk gibi,
Oynayayım onlarla oyuncak gibi
Yasla başını göğsüme, sevgilim,
Öpeyim, ömrüm boyunca seni.
Kırılma öyle, narin olma,
Gözlerimde süslü hayalin var,
Sevgilim, beni bir kerecik sar!
Kırma masumane isteğimi,
Bir gün de ol bana vefalı yâr!
Çaresiz yaşarım sensiz inan,
Olup olmadık yerde çıkma karşıma,
Yenik düşüyorum çiçeğim, aşkına,
Yaklaşma ne olur, kalbime dokunma,
Teslim olurum hemen bir bakışına.
Sen bilmezsin, gözlerin ne yapar,
Benim canım, biricik sevgilim
Seninle geçti güzel günlerim
Sen nerede yaşıyorsan aşkım
İşte orasıdır benim şehrim
Kulaklarımdan gitmez hiç sesin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!