Sen bol çiçekli, bahçede mi büyüdün
O pembe dudaklarından, bal akıyor
Bana, ne güzel bir içtenlikle güldün
Gülüşün, aklımı başımdan alıyor
Dünyalar kadar, çok sevdim ben seni
Basıp beni sıcacık özüne,
Vardırdın beni şu gökyüzüne.
Bıraktın beni uçsuz boşluğa,
Tatlım, sönme gelince közüne…
Güvendim senin tatlı diline,
Mavi gözlerin, ince kaşların
Pembeli yüzün, sarı saçların
Her biri ayrı güzel sevgilim
İşlediğin renkli nakışların
Bir bakış at ceylan gibi bana
Bir sözüme inansan, bir beni sevsen
Bu hayat her gün, bayram olacak bana
Benim gönlüme, sihirli derman versen
Belki dolaylı, faydası olur sana
Karşımda birazcık, gülücük atsan da
Ah şu aşkın kanunu, bir bile bilsem
Sana tılsımlı, bir sihir edebilsem
Şöyle tere yağından, kıl çeker gibi
Çaktırmadan gönlüne, bir girebilsem
Seni kendime, hoş bir baktırabilsem
Neden olur sanki bu gayrılık
Neden gelir kapıma ayrılık
Bir çıkış yolu yok mudur Tanrı’m
Gündüzüm bile olmuş karanlık
Seninle çimenlerde gezmeyi,
Kumsallarda el ele vermeyi,
Bir bilsen ne kadar çok özledim,
Seni çok seviyorum demeyi…
Pamuk ellerini verişini,
Gökte ki bulutlara mi karışmadık,
Kış günü serçelere mi acımadık ?
Güz rüzgarlarında sararıp dökülen,
Hastalıklı yapraklara mı yanmadık ?
Komşunun kazlarına mı göz dikmedik,
Bir bahar sabahı, çok erkenden kalktım
Coşkuyla yürüdüm ben, dar sokaklarda
Karşımdan gelen bir güzele, laf attım
Beni kovaladı, kocaman taşlarla
Bu hayattan, tam umudumu kesmişken
Eski tozlu, puslu defterleri açtın
Moralını bozup, gidip bensiz yattın
Bu sefer yanımdan, sebepsizce kaçtın
Bu kadar niye erkenden, havlu attın
El acele, bu kararı niye aldın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!