'Satırlarıma başlamadan önce...'
Diye başlardı çocukça mektuplaşmamız
Sonra ağlaşırdık her satırında
Sen hep garip yüzler eklerdin mektubuna
Bense hüzün maskeleri takardım
Son mektubun döküldüğünde ellerime
Dağılmıştı tüm heceler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta