Mehtaba Kalan Gülüş Şiiri - Yücel Özkü

MEHTABA KALAN GÜLÜŞ
Gün biter,
Bende kalan gülüşün,
Mehtaba süzülür bir ömür boyunca,
İçimde sessiz bir ışık olur.

Gece susar, adını fısıldar yıldızlar;
Ay ışığında büyür sessizliğim.
Bir bakışın kalır içimde,
Karanlık geceme doğan bir seher gibi.

Sesin düşer uzak akşamlara,
İçimde kalan bir şarkı gibi.
Kalbim seni saklar derinlerde,
Solmayan bir bahar gibi ömrümde.

Ne zaman göğe baksam,
Bir iz bulurum gözlerinde.
Sen benden uzak olsan da,
Gülüşün yaşar içimde.

YÜCEL ÖZKÜ
17 Temmuz 2026/06:40