Mehmet Taştan Şiirleri

105

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Mehmet Taştan

Süzülür tavus kuşum, şiire tuval olur,
Rengârenk kanatları sihirli hayal olur.

Saçlarında baharı çağladıkça nehirler,
Akıntıya kapılan şaire bir hal olur.

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Hiçbir şehrin doğuştan yerlisi olmadın sen,
Bilgiyi de sevdayla soluyan bir his oldun,
Şimal rüzgârlarıyla dolaştın elden ele,
Şimdi seni hiç kimse hatırlamasa bile,
Islanmış bir şiirin kalbinde atacaksın,
Belki de öldüğüm gün benimle batacaksın.

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Üç beş adımda düşen küçük çocuklar gibi
Hep telaşla açılır kollarımız hayata,
Düşmekten korksak bile yaşamanın hazzıyla
Yüzümüzde gülücükler açar ve biz yürürüz.

Kor düşer bakışlara, ardından ay tutulur,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Aman duyarlar diye ödüm kopmuyor artık,
Bildilerse bilsinler bakışların aydı ya;
Şimdi efkâr basıyor gece tarifesiyle
Ah bir de şu gözlerin tarifi olaydı ya.

Kentin ürkekliğinde doğdun ondan korkaksın,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Ben girerken hayata oyun oynanıyordu.
Kızlar çizgilere basınca yanar;
Oğlanlar kılıçla yaralanınca...
Oysa beni en çok sözler yaralar.
Her kılıç yalnızca bir kez çekilir;
Ve her söz yalnızca bir kere yakar.

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Susarsan yağmur yağar, konuşursan gül açar
Hayalin ebed müddet bir şarkıdır sultanım
Orda yağmurdan sonra ebemkuşağı açar,
Burda gök siyahlaşır, yer farkıdır sultanım
Bizi böyle amansız belaya meftun kılan
Kalbimizin bedenden firakıdır sultanım

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Hangi asma bahçesi dayanır bu tufana?
Ninova bir kâbustan artakalan düş şimdi,
Hüzün kuşları konmuş vaktin göz uçlarına
Necef kanlar içinde acı bir gülüş şimdi.

Düştü kayıp gezegen servinin saçlarına,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Ruhlar bezm-i elestte buluştu tevhid üzre  
Ve kupkuru bir balçık çınladı tevhid üzre.

Serendip'te başlayan Adem'in yolculuğu,
İdris'le gökyüzüne yöneldi tevhid üzre.

Devamını Oku