Mehmet Taştan Şiirleri

105

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Mehmet Taştan

Yüzünde göçmen kuşlar,
Gözlerinde hüzün var.
Durgun suyunda ilham,
Dumanlı başında gam…
Ve alnında soylu nur,
Gökyüzüne soyunur;

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Sen geçersin içinden yıllar susar, çağ yanar
Gözlerinde tutuşan mavi bir çerağ yanar.

Düştüğü kuyulardan çıkar gider sefaya
İz bırakır çöllerde ardından çağlar geçer.
Kölenin çığlığıyla yankılanır kolezyum

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Şu sürgün diyarına değdi yârin gözleri,
Onun bakışlarında yakına geldi Fizan.
Lili Marlen çaldıkça Paris radyolarında,
Bir fizara dönüşüp içimi deldi Fizan.

Sanki yıllansın diye konulduğu mahzende,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Bu Truva yangını vurdu işte Babil’i
O narin ellerinden düştü yüreğim suya,
Bir jestini slogan sanan militan gibi,
Yüreğimde yangının sesini duya duya,
Bembeyaz ellerinden indi yüreğim suya,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Gün yavaşça süzülür dağların arkasına,
Kanayan gökyüzünü seyre dalar ressamlar;
Yeni başladığımız şiirin yakasına,
Kızıllaşan sulardan pembe inciler damlar.

Gök aheste aheste şehre kehribar eler,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Bengisu gözlerinin ıslattığı koroda,
Yalnızlığın çatlayan dudaklarına aksan.
Ya gezsen badı saba vaktinde beni ya da
Yosunlu denizlerin diplerine bıraksan.

Granit akşamların mermerden beşiğine,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Karanlık bahçenin öksüz gülleri,
Siz de benim gibi yalnız mısınız?
Sevgili annemin nurlu elleri,
Duada beni de anar mısınız?

Çiğ düşer, bakışlar dokunur güle,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

kabarır her bahar içimde deniz,
çarpar yüreğimin sahillerine.
çekilip gittiğini sandığım yerde
bir sonraki dalga başlar.
anlayamam o anda, nasıl savrulduğumu,
ve her zaman barışık olduğum kelimeler

Devamını Oku