Senden Gidemedim
Gittim.
Ayaklarım uzaklara yürüdü,
Yollar sustu, kaldırımlar iç çekti.
"Senden Sessizce Uzaklaşırken"
Sevgilim,
Şu an kelimelerden çok daha fazlası içimde kopuyor.
Zamanın akışını bile unuttum,
Sen Varlığımın Diğer Adısın
İyi ki varsın…
Çünkü senin varlığını taşıyan sözcükleri
gözlerime iliştirsem,
Sıradan Olmaktan Korktum, Kendim Olmaktan Vazgeçtim
Kimse çocukken büyümenin böyle olacağını söylememişti.
Kimse, bir kadının yaşamak yerine yaşatmayı seçeceğini,
nefes almak yerine bir başkasına nefes olmaya çalışacağını anlatmamıştı.
Son Mektup
Bir şey duyarsın,
Ve o andan itibaren veda sessizce başlar…
Ne kapılar kapanır birden, ne de kalpler bir çırpıda unutur,
Ama bir sabah, güneş doğar da sanki artık senin için doğmuyordur.
Susarak Ölmedim Ben
Yıkıldım, evet.
Ama sandığınız kadar sessiz değil içim.
Yutkundum,
Susarak Sevdim Seni
Sana uzaktım,
hem çok uzaktım
hem içindeydim en derin gecelerinin.
Bir adım daha atsaydım
Susmak Bile Senken
Ben seni değil,
Senin yokluğunda tamamlanan yarımı sevdim.
Çünkü sen vardın da,
Uçamayanlar
Kanatları kırılmış bir kuşla,
Umudu paramparça olmuş bir insan arasında hiçbir fark yoktur.
İkisi de uçamaz.
Üç Kırık Kalem
Önce kalemim kırıldı,
bir cümlenin tam ortasında,
yarım kalmış bir haykırış gibi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!