Demir Parmaklıklarda Gül Açtı
Bir suç muydu seni içimden sevmek?
Yoksa bu ceza,
Yalnızca kalbim, sen diye atıyor diye mi kesildi ömrüme?
Dondurdugum İsyan
Bugün,
Geriye dönebileceğim hiçbir yer bırakmadım.
Bıraktım her şeyi,
Onurumla beraber,
Eğer Bir Gün...
Eğer bir gün gelir de
Sana “seni seviyorum” dersem,
Ve sen o an başını öne eğersen...
Bil ki, ben o bakışın altında
Ez te hez dikim... (Seni Seviyorum...)
Nice okunmamış sözlerim vardı sana,
sana tövbelenmiş,
sana coğrafya olmuş…
Tütün kokan ellerimle
Farklı Olmaktan Korkma; Sıradan Olmaktan Kork
Farklı olmaktan korkmadı,
çünkü sıradanlıkta boğulan yüzleri
her sabah aynalarda görmüştü.
Gecenin Bile Anlamadığı Sessizlik
Konuşmuyorsun…
Ama her sessizliğinle bağırıyorsun aslında.
Bir çığlık gibi yayılıyor içindeki kırıklar
Gecenin Sessizliğinde Boğulan Kadın
Bugün bir kadını dinledim…
Sesi titriyordu,
gözlerinden dökülen yaşlar
Gidersen…
Eğer bir gün bu dünyadan göçüp gidersem,
olur da bir akşam vakti aklına gelirsem,
sadece gülümse…
Çünkü ben, gözyaşını değil,
Gitmediğim Yollarda Kaldım
Tamam…
Belki seninle mutsuzduk.
Belki çok sustuk,
Belki de konuşunca daha çok yaralandık.
Gittiğin Yerde Benim Sesim Donar
Bir sabah ezik ışıkla değdi yüzüme adın,
Tenin gelmeden içime işledi gölgen,
Sözcüklerini okşar gibi hissettim nefesini,
Henüz susmamış bir rüyanın kıyısında sevdim seni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!