Medusa Şiiri - Murat Halıcı

Sudan saraylara kendimizi resmeden freskleriz
Güçlü yanlarımız daha bir tanıdık
Yabancı yanlarımıza pek yok ortada
Belki bizden daha biz
Bu kadar yaklaşabiliyoruz kendimize
Komşuyuz en fazla
Yaprak kıpırdamıyor Mika yine zihnimizde
Hissediyorum rüzgar kadar akışkan oysa
Bir kaba mı konduk yine ?
Kim bilir nereye döküleceğiz
Aktığımıza inandıralarak
Kendimizi yükselttiğimiz sütunlardan
Aslında kaç parça olduğumuza dair rivayetler konuşacağız sonra
Katili ararken parlak zekamızla
Medusanın gözlerinde