Sanma pehlum üstühanı büt-i yara mest olur,
Lakin anda dehr-i dünya terk-i nazargah olur.
Kılma masivayı derdim, artırıp sevda olur,
Zat-ı seng dil noksanı görmez de kul mağrur olur.
Leşker-i sevda durur. damen-i ülfet çak olur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta