Mecburiyet Şiiri - Mustafa Yıldız Demirci

Mustafa Yıldız Demirci
10

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Mecburiyet

Sabah dokuz erken çıktım yola...
Caddede ilerliyorum, mecburiyet caddesinde.
İnsanlar kıpır kıpır, kuşlar fısıldaşıyor.
Herkes; kendi derdinde, kendi aleminde.
Ama benim derdim başka, derdim aşk,
Derdim sensin...

Herkes koşuyor bir yere, bir yerlere
fakat ben sana yürüyorum, sana geliyorum,
kendi ruh alemimde.
Havuzda çocuklar oynuyor, birisi kanepede uyuyor,
Yalnız ben oynuyorum aklımda seni,
yalnız ben uyuyorum ayakta ve kalabalıkta...

Birisi direkteki afişi okuyor,
Yalçın Menteş geliyormuş diyor.
Yanındaki o kim diyor?
Ben gülüyorum.
Ben seni görüyorum afişte,
çatıdaki leylekten seni diliyorum.

Gözlerim seni arıyor kaldırımda.
Kulağım sesini tarıyor ağızlarda,
Lakin ne seni görüyor ne de duyuyorum,
ama ben yürümekten usanmıyorum...

Gün erken doğuyor Uşak'ta,
hani doğuya yakınya...
Fakat sen doğmuyorsun kalbime,
açmıyorsun yüreğime...

Vitrinler ışıl ışıl sokakta,
her ışık bir aşk, her aşk sensin.
Birgün bulursam, seni dar bir sokakta;
Bu ışıklar yanacak dört bir yanda...

Yolda klakson sesi, müzik sesi uğulduyor kulağımda.
Kimisi hava atıyor, kimi evrak yetiştiriyor.
Ama ben sana yetişemiyorum,
nefesini kulağımda duyamıyorum.
Banktaki adamın yorgun bakışlarında,
ben hala seni arıyorum...

Gidiyorum hala ve ışıklara geliyorum.
Kırmızı yanıyor, kırmızı dudakların vardı ya hani!
Sonra yeşil, yeşil bizim bahçemizdi deyip,
karşıya geçiyorum,
ve hala seni bulamıyorum...

Bir kız çiçek satıyor, saçlarının renginden;
sarı alıyorum.
kapısında oturan yaşlı kadına, sen misali,
veriyorum.
teşekkür ediyor nasıl da dertli bakıyor.
Ben aldırmıyorum, ben hala sana yürüyorum.

Durağa varıyorum, herkesin gözü saatte,
bir vasıta derdinde...
Ama ben seni bekliyorum, omuzum direkte,
gözlerim gelip geçen otobüslerde.
Gelmiyorsun özledim diyorum, artık özledim.
Bir sigara daha yakıyorum,
gözlerim kaldırımın derinliklerinde...

Gidiyorum derinden derine, düşünceli bir şekilde;
Bir simit alıyorum, ikiye bölüyorum.
Yarısı sana yarısı bana,
bunu sana getiriyorum, yine bir başıma sana yürüyorum.
Belki bulurum deyip:
Canıma, Can katıyorum.!

Mustafa Yıldız Demirci
Kayıt Tarihi : 16.8.2001 16:17:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Mustafa Yıldız Demirci