Gitiğinde sandım güneş tutuldu
Gökyüzü karardı,gönlüm karardı
Nazik yürüyüşün güzel gülüşün
olmayinca sanki dünyam karardı
Dünya bir diken, her yerde bize batiyor
Ne istesek, hasretlerımız hep yarım kalıyor.
Gözümüz arkada kalmaktan yoruldu
Yüreğimiz bin bir parça aciz ve çaresız kaliyor.
Her hasret içimizi dağlıyor .
Cennet…
Yüreğimde yanarken senin o güzel adın,
Gecelerde aradım, dolaştım adım adım.
Sensiz geçen günleri ateşle özdeş tutum,
Vuslat hiç olmayınca, içimde yaran kalır
Gözlerimde tüterken ,senin hatıraların
Senin adını fısıldıyor rüzgâr,
Bir ırmak gibi içime akıyorsun.
Nazik ellerin düşlerime dokunur,
Gözlerin bir bahar gibi ısınıyor.
Özlemin, içimde serin bir sızı,
Gözyaşım akarak sele dönüştü,
Dağlar dile geldi, taş dile geldi.
Düşünmekten artık içim eridi,
Hasretiyle gönlüm kül oldu gitti
Düşündükçe seni hatırladım yine
İlk kelamınla içimde bir şey taştı.
Gördüğümden beri
Gelip yer ettin sessizce
Ne iz vardı ortada
ne sen.
Görmesemde artık
Yinede yanımdadır.
Elektrik gibi, rüzgar gibi
Hisederım,duyarım
Düşündüğümde ilk aklima gelen,
Baharın renkleri
Yazık ceylan gözlerine
Bir gün toprak olacaktır.
Hasretinden yanan gönlüm
Mecnun gibi olacaktır
.
Bugün Hayalımdan geçerken bile içim eridi
O Vefası ,saygısı değil miydi,düşürdü dile beni
Artık ben rüyada da görmem ince zarif halini
onun için yine felek kavurdu benim bedenimi
Çöllere düşseydım sayiklasaydım onun adını
Nehir suyu gibi saf
Durmadan coşacaksın
Yaşadığım sürece
Günlüme akacaksın
Rüyalarımda hep sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!