Hani hatırlar-mısın, o küçük mahalleyi,
Gülüşerek günden güne büyümeyi,
Hayal kurup, bu şehirde evlenmeyi,
Nasıl da arzulardık, sen çekip gitmeden...!
Sonumuz olmuş meğer, ilk öpücüğüm,
Hiç büyümez sanmıştım, küçücüğüm,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta