Mavıı Şiiri - Hatice Güzen

MAVII

Sadece sevmek
ve sevilmek için gelmiştik

Kolay şeylerdi bunlar o zaman

İstanbul’a varınca
bitecekti o uzun yolculuk

Somun ekmeğin ilk buğusu

ellerimizden önce
havaya karışıyordu

Bir komşu penceresinde
yeşil mavi bir papağan

konuşabiliyordu

ama susuyordu

Sanki dünyanın bütün kelimeleri

fazlalıkmış gibi

Elime kokusu sinen uçan balonlar

biri mor

biri turuncu

Göğe bırakınca

geri döneceklerini sanıyorduk

Annelerin kokusuna karışıp giden

o birkaç kusursuz gün

Biz o günlerde kalmalıydık

Henüz hiçbir şey

kendine bir ad aramıyorken

Bir şeyi sevmenin

onu tarif etmekten büyük olduğu yerde

Harflerin noktaları

daha icat edilmemişken