İnsan,
Zamanı buruşturup bir boşluğa atabilmeliydi,
Ten den ve sözden sıyırıp benliğini.
Herkesten önce ruhuyla tanışabilmeliydi
Karmakarışık bir bilinmezin için de,
yokoluşlar görüyorum .
Bir pusula ki bozuk çizik.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta