Mavi ölüm
mavilerin derinliğine dalıp gittim bir akşam üsttü
dışarısı buz içim donuyor ama ruhum asla
o kadar doluyumki şu kahpe hayata
beni dondurmuyor bile hava
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sanki beni engeleyen sen seni içimde yaşatan ben ne kadar sa ahenkli. evet dünya gerçeği ölümün farkına varmış bir şair olarak derim ki..her şeye rağmen hayat yaşamaya değer..şiiriniz oldukça hoş hoş duygular yaşattı. kutlar saygılar sunarım efendim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta