Bana uğramayan mavilikleredir isyanım
Hep griliklerde bırakıp uzun uzadıya uzaklaşan
Gözlerin yaşamın alabildiğine uzayan
Bana bir yıldız kadar mavilik sunmayan maviliklere
Kıyıya vuran her bir balinanın intiharındadır isyanım
Töreye söz geçiremeyen körpecik bedenlerin intiharındadır isyanım
Ne bir deniz mavisi boğdu beni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta