Bülbüller susmuşda, ah eder yardan
Gül dalda kurumuş, ruh çıkmaz candan
Umudum tükendi, al soldu daldan
Heybemde ne varsa yel aldı gitti.
Üstadım mihnet,bize kaldı gerek
İnsanoğlu özü bozdu yok yürek
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta