Matem ve Hüzün Şiiri - Mehmet Çiçek

Mehmet Çiçek
97

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Matem ve Hüzün

Mateme dönüşen hüzünlerimin gölgesinde.
Ayrılığın efkârı yatar benliğimin sinesinde.
Dertlerimden solan yüreğimin zerresinde,
Kelimelerin oyunu düğümlenir, hasrete…

Resimlerin bakışlarındaki gizli anılar.
Yanan küllerde eriyen sahipsiz birer can.
Zaruri seyahatin karanlık deryalarında,
Dalgaları hırçın, kanayan yaralarıma…

Penceremde kırılan umudumun dalından.
Düşen hayaller rengini kaybeder yavaşça.
Esen rüzgârın zalim kollarına aldanan bahar,
Savrulur yaprağın ateşindeki kızgın boğazına.

Güneşin küskün saçları, yakar bedenimi.
Titrek sokak lambalarını söndürür son ezgi.
Körelmiştir semanın mahremdeki gözleri.
Yakılan ağıtın ardından dökülür gözlerimin izi.

Mehmet Çiçek
Kayıt Tarihi : 3.1.2013 18:59:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!