Masumiyet Teknesi Şiiri - Asaf Eren Türk ...

Beni çocukluğumun o ak sabahına gömün,
Yoruldum büyüklerin bu kirli oyunundan.
Ufkunda sönüp gitti o en şanlı günümün,
Bir hüzün hırkasıdır şimdi sarkan boynumdan.

Nerede o annemin dualı elleri, nerde?
O eller ki başımda koruyan bir kalkandı.
Şimdi her adımımda önümde siyah perde,
Gönlüm bu fani ömrü bitmez bir rüya sandı.

Bir gülün kokusunda saklı kalmış o cennet,
Biz büyüdük ve koptu kalbimizin bağları.
Şimdi ruhuma çöken bu tarifsiz kasavet,
Eritmiyor içimde biriken o dağları.

Geri verin kalbime o lekesiz sayfayı,
Yeniden başlayayım hayatı okumaya.
Unutup bu dünyadaki her rütbeyi, saygıyı,
Gideyim o mukaddes eşikte uyumaya.