Masum Gülüşün Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ne zaman solan yüzüne baksam
Yalnızlığın o derin gerilimi…
Ne zaman gülüşünü aldansam
Bir pişmanlığın sessizliği…
Ne zaman sensiz kalacak olsam
Yokluğun;
Güllere uzanan ellerime
Kır çiçeği masumiyetini hatırlatır

Ve ben, güllere uzanan ellerimde
Bir başka hakikati bulurum:
Gül, güzelliğin adıdır;
Ama kır çiçeği masumiyetin kendisi

Ne zaman solgun yüzüne baksam,
Akşam iner içime, ağır ve sessiz;
Ne zaman gülüşüne aldansam,
Bir bahar sanırım dünyayı;
Sonra anlarım—
Her çiçeğin içinde biraz veda,
Her sevincin ardında biraz pişmanlık

Şimdi seni düşündüğümde
Ne güllere bakabiliyorum
Ne de kır çiçeklerini unutabiliyorum.
Çünkü sen,
Kalbimde açmış çiçek değildin yalnız;
Sen, çiçeklerin neden güzel olduğunu
Öğreten o masum gülüşün kendisiydin