MASADA KALAN AKŞAM
Çayın buğusu yükselir,
sofraya yayılır;
söz uzamaz, gönül anlar,
akşam kalır masada.
Kahve soğur, şiir kalır,
dize düşer yanına.
Türkü geçer pencereden,
gece yaslanır omzuna.
Ekmek bölünür elde,
eller ekmeğe uzanır.
Lokmalar bölüşülür,
sofra sessizce büyür.
Bir selam yeter,
gözlerde yol kısalır.
Pencerede ışık çoğalır,
akşam evlere yayılır.
YÜCEL ÖZKÜ
4 Ekim 2026/06:00
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 06:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!